Diamentowa królowa (Алмазная дама)

– Oj, dobrze, że wszystko dobrze!

– I będziemy mieszkać z tobą w tym małym mieszkaniu, uczciwi takie!

– Jesteś taki piękny! O czym ty myślisz! Po co ci pieniądze?

– Nogi masz piękne, uwielbiam twoje nogi…

Ręce Apollo badali nogi Agnieszki i ciągnęły się coraz wyżej i wyżej, flirtować z nią. Ona całym ciałem sięgnęła do niego, wibracje ciała nasiliły się, oni dochodzili do falę miłości w wielkim łóżku. Odbyły się zmysłowe emocje. Nastąpiła przerwa do następnego miłości.

Agnieszka bezmyślnie patrzyła na napój szkatułkę. Pudełko na kosmetyki z drewna wiśniowego koloru grubaski stała komputer, to kryją w sobie wszystko, co nie zdobi stół, ale zdobi twarz kobiety.

Szkatułka – bardzo rozsądna rzecz na kobiecym stole – cieszyła zdaniem, tym bardziej, że był to prezent Apollina. Postanowił prowadzić osiadły tryb życia i ozdobił życie Agnieszki jak mógł. Jeszcze nie chciał obciążać jej gotowaniem i okresowo zamawiałem na wynos.

Życie zawsze stara się zająć spokojne tory między dwóch ludzi. Apollo na komputerze wolałem gry z ludźmi, musi choć kimś rządzić, ponieważ życie jego dowódcą został Agnes.

W spokojne życie добропорядочной pary włamali się sąsiedzi z prośbą o:

– Daj pieniędzy, ile nie żal, zmarła samotna babcia.

Ale dużo nie wzięli, nawet wynajęcia oddali.

Po sąsiadów przywieźli jedzenie w pudełku. Po pudełka z pizzą przyleciała sąsiadka zapłakana i powiedziała, że mąż pojechał za klientami na stołeczny dworzec, a jego lokalni taksówkarze pobity i przebite opony, a przecież on jechał do swoich klientów. Sąsiadka zjadła duży kawałek modne pizzy i odeszła pocieszać męża.

Nastała cisza, która zerwała się zastanawiać:

– Apollo, zostawić dziecka?

– Agnes, o czym ty mówisz? Nam już wiele lat!

– Drugi wiek macierzyństwa i ojcostwa…

– Jak będziemy żyć? Pieniądze robisz ty, a ja tylko pomagam…

– Znamy się od dawna. Życie mamy pusty. No potem rodzi nam się dziecko, a mam pieniądze.

– Jakie pieniądze?

– A tobie nie będzie się nudzić, jeśli odpowiem?

– Od pieniędzy nudne nie jest.

– Bywać. Ja pieniądze копила, nie traciła i ponownie przywrócono, mam dużo zielonych wartościowych. Jeśli zauważyłeś, ja nie kupowałam domków letniskowych i mieszkań. Rodzi? Termin już trzy miesiące.

– Dawaj! A ty co tak długo milczała?

– Bałam się, że się nie przyjmie.

Przez pół roku obok kosmetycznych шкатулкой pojawiła się szkatułka z dziecięcymi papierowym. Jeszcze przez pół roku w domu pojawiła się niania. Agnes zaczęła wychodzić do pracy, tworzyć reklamy. Nowoczesna kobieta. A Apollo? On zawsze był w pobliżu, jeśli nie w domu, ale coraz częściej w domu.

Opiekunka pewnego dnia zauważyłam, gdzie znajduje się sejf i skąd jej dają pensję. Poprzez niewielki wysiłek, odkryła szyfr sejfu. Jeszcze dwa dni i to załamało sejf, doczekała się przyjścia pana, powiedziała mu, że gdy dziecko śpi, musi iść do sklepu, i wyszła na zawsze. Apollo od duszy wykluły się z małą córką Angelina do parafii Agnieszki.

Agnes szybko myślałam, dlaczego brakuje opiekunka do dziecka, i spojrzała na pusty sejf. Życie jest bardziej skomplikowany w mgnienie oka. Pieniędzy na opiekunki więcej nie było. Po raz pierwszy Agnessе było nudno od rozpaczy. Figura po porodzie kilka rozpieszczona, i pracy nie było łatwe: mleko przeciekało przez ubrania.

Ostatni scenariusz był zły. Pieniądze z reklam jakby zacisnęły się i przeszli do innych ludzi. Wszystko w życiu układało się przeciwko niej. Apollo jeszcze nie protestował, ale coraz więcej zmarszczył brwi. Z córką Angelina było wiele problemów. Agnieszka trochę łokcie, że wzięła opiekunkę, a jednocześnie wiedziała, że inaczej nie mógł postąpić.

– Apollo, sprzedamy samochód?

– Agnes, twój samochód sprzedać.

Urwała, zdając sobie sprawę, że złoty czas szczęścia dobiegła końca. U niej nie było złośliwości, ale było puste.

Agnieszka Iwanowna została z małym dzieckiem Angelina bez pieniędzy. Samochód sprzedał, pieniądze przeznaczone bardziej niż skromnie. Apollo nie pojawił się, mieszkał u mamy. Plac mleczna kuchnia pomogła: jeśli dziecko nie zjadał wszystkie produkty mleczne, to ona gotowała z nich placki, do sklepu chodziłam rzadko, kupowałam najbardziej potrzebne produkty.

Wiktoria rosła spokojnej dziewczyny, ona już czołgał się po podłodze, potem zaczęła wspinać się i chodzić, trzymając się za przedmioty. Agnieszka z całej duszy прикипела do dziecka. Wkrótce nagrała córka w kolejce do żłobka. Kierowniczka zaproponowała zabrać dziecko wcześniej, jeśli Agnieszka będzie działać w żłobie opiekunką.

Agnieszka pracowała w żłobie, i córka była obok niej. Kształtowanie się jej stała się poprawiać, bardzo często z dziećmi trzeba było się schylać, bez siłowni stała szczupła. Córka dobrze zachowywała się w żłobie, bo mama była w pobliżu.

U przedszkola Agnes zauważyła samochód Apollina. Na to czekał. Agnes podeszła do ojca swojej córki. On prawie się nie zmienił.

– Agnes, przepraszam! Weź mnie do siebie. Mi źle bez ciebie.

– Zawieź, – i wsiadła do jego samochodu wraz z córką.

Apollo przywiózł trzy torby produktów, o których ona po prostu zapomniała. Córka skakała na kolanach ojca, wchodziła do niego na szyję, i oboje byli szczęśliwi. Agnieszka gotowała obiad z produktów, a nie z dziecięcych mlecznych pozostałości, i cicho westchnęła: w jej głowie pojawił się pomysł nowego skryptu.

Wszystko jest tak proste, gdy się dobrze po tym, jak było źle, a dobrze podwójnie, bo rodzina połączyła się. Agnieszka westchnęła swobodnie: Apollo w domu, Wiktoria rosła, z pracy zadzwonili, gratulacje, napomykali, że czekają. Najtrudniejszy okres próby kobiety na siłę to nie wytrzymał! Ósmego marca serwis do herbaty cieszy się popularnością: przychodzą znajomi, krewni pamiętają, забегают, gratulacje, piją herbatę i biegną dalej, ale na duszy od wizyt spokojnie.

– Agnieszka, mam dla ciebie wiadomość – powiedział Apollo. – Wiesz, nie jestem tak leniwy, a praca z tobą mnie czegoś nauczyła. Zarobiłem na samochód…

– Apollo, a może nie jednym autem? Boję się usiąść za kierownicą. U mnie pojawił się strach o siebie i córkę. Zaktualizujemy tę mieszkanie i swoje ubrania, reszta później.

– Zgodny.

Minęło pięć lat po śmierci Denisa Turynu. O nim robili nową telewizyjną transmisję, zbierali nieznane fakty z biografii. Musin wiedział wiele, ale jego informacje szerokiego grona widzów, nie można było mówić. Przed telewizyjną kamerą była katalogu spraw, napisane w związku z zabójstwem telewizyjnego bohatera. Stale na ekranie pokazywali sceny z życia Denisa.